Citaat | Parket bij de Hoge Raad 19 januari 2016

Onder 2.9. Parket bij de Hoge Raad 19 januari 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 19 januari 2016, ECLI:NL:PHR:2016:236.

Voor zover het middelonderdeel berust op de aanname dat het in de geneeskundige verklaring bedoelde gevaar van ernstige zelfverwaarlozing kan worden gekeerd “met behulp van beslissingen die door de mentor kunnen worden genomen”, is de klacht te vaag geformuleerd. Weliswaar is juist dat indien betrokkene niet in staat kan worden geacht tot een redelijke waardering van haar belangen ter zake, haar broer als mentor vervangende toestemming kan geven voor de somatische behandelingen waarom het gaat (kort gezegd: medicatie), maar dit neemt niet weg dat het standpunt van de mentor niet altijd doorslaggevend is. De patiënt kan zich tegen de toediening van deze medicatie verzetten. Indien betrokkene zich tegen toediening verzet, is het gebruik maken door de arts van een eventuele toestemming van de mentor gebonden aan de eisen van art. 7:465 BW. Tot zover faalt de klacht. Voor het overige klaagt het middelonderdeel, m.i. terecht, dat de motivering van de bestreden beschikking tekortschiet.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/b15f1fc0b9ad33a4ee363194b39f4fbd6e16bb75719180f2b9c4cdbe9fbcda9b. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt b15f1fc0b9ad33a4ee363194b39f4fbd6e16bb75719180f2b9c4cdbe9fbcda9b, en de alinea staat in dat document op bytes 13246 tot 14259.