Onder 3.20 Parket bij de Hoge Raad 8 april 2016

In de eerste plaats kan hier worden gewezen op de formulering van het oorspronkelijke ontwerp van art. 1 lid 4, aanhef onder b, Brandweerwet 1985, waarin aanvankelijk ook de inzet van de brandweer bij rampbestrijding was ondergebracht en waarin het beperken en bestrijden van gevaar , niet slechts bij “gewone” ongevallen maar óók bij rampen, centraal stond: “het beperken en bestrijden van gevaar voor mensen en dieren bij ongevallen en rampen anders dan bij brand” . In de memorie van toelichting was tot uitdrukking gebracht dat de term “beperken en bestrijden van gevaar” inhoudt “dat de brandweer slechts datgene wat een directe bedreiging inhoudt, zal moeten aanpakken (…)” . Dat deze formulering bij eerste nota van wijziging, óók voor de brandweertaak bij “gewone” ongevallen, werd verlaten, betekent niet dat werd beoogd de brandweertaak anders in te vullen. Met de nieuwe formulering van de aanhef van art. 1 lid 4 werd slechts beoogd “de verantwoordelijkheid van burgemeester en wethouders voor de brandweerzorg (…) in de nieuwe Brandweerwet beter tot uitdrukking te doen komen dan in de bij de Tweede Kamer ingediende versie het geval was” . In dat verband verdient overigens opmerking dat het per 1 oktober 2010 geldende art. 3 lid 1, aanhef en onder b, Wet veiligheidsregio’s, wat betreft de brandweertaak bij “gewone” ongevallen, weer uitgaat van een omschrijving van de brandweerzorg waarin het beperken en het bestrijden van gevaar centraal staat: “Tot de brandweerzorg behoort: (…) b. het beperken en bestrijden van gevaar voor mensen en dieren bij ongevallen anders dan bij brand.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cac02df8d0a386f53cf7ff2f5e598dd5b5c33bfad414d4d3868c96d257c3280b | shasum -a 256