Onder 3.8 Parket bij de Hoge Raad 1 april 2016

Vaststaat dat reeds het aanmeldingsformulier voor de overeenkomst, gedateerd 11 december 2000 (productie 4 bij antwoord/eis), door Dexia op naam van [betrokkene] , [a-straat 1] , [woonplaats] was gesteld (en niet op naam van [eiseres] ) en een handtekening draagt waar niet bij is gezet dat dat de handtekening van [eiseres] is. Hetzelfde geldt voor de overeenkomst, die eveneens op naam van dezelfde [betrokkene] is gesteld, maar die door [eiseres] is getekend, ook weer zonder dat er bij te vermelden. [eiseres] heeft in deze procedure niet uit de doeken gedaan - hoewel dat wel van haar had mogen worden verwacht - waarom zij het aanvraagformulier op naam van haar echtgenoot heeft laten staan, hoewel het formulier niet door hem maar door haar is getekend. Ook de overeenkomst heeft [eiseres] op naam van haar echtgenoot laten staan met als gevolg dat de op de overeenkomst betrekking hebbende post van Dexia steeds aan [betrokkene] en niet aan [eiseres] was gericht. Nu gesteld noch gebleken is dat [eiseres] , zoals op haar weg had gelegen, Dexia op enig moment heeft meegedeeld dat de overeenkomst op haar naam moest worden gesteld en dat de post aan haar moest worden gericht, heeft - zoals ook de kantonrechter heeft overwogen - Dexia er gerechtvaardigd op mogen vertrouwen dat [betrokkene] (en niet [eiseres] ) haar contractspartij was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a8cfc1fd25c9486c3ce832a520688c109631b8d54e9e1a1fcbaa18c553d3f8b0 | shasum -a 256