Onder 2.7. Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2016

Bijkomende omstandigheden als hiervoor bedoeld zijn in het middel niet gesteld . Indien de steller van het middel wellicht het oog heeft gehad op de in eerste aanleg aangevoerde omstandigheid dat psychiater [betrokkene 1] in zijn geneeskundige verklaring van 8 juni 2015 betrokkene heeft aangemerkt als een “onaangepaste boze man”, is niet onbegrijpelijk dat – en waarom – de rechtbank aan deze passage niet de gevolgtrekking heeft verbonden dat objectief beschouwd getwijfeld kan worden aan de onafhankelijkheid of onpartijdigheid van deze psychiater: in diezelfde geneeskundige verklaring (rubriek 3.a) is de achtergrond van deze kwalificatie te vinden. Volgens die verklaring is betrokkene al jaren bekend met achterdocht en zorgmijdend gedrag; hij wordt in de anamnese beschreven als “een fors gebouwde man die een boze en intimiderende indruk maakt. In de loop van het gesprek ontspant hij en kan hij op die momenten hard lachen over zijn provocerende gedrag”. Diagnostisch is volgens de psychiater sprake van paranoïdie in het kader van schizofrenie (rubriek 6.a). In deze context gaat het om niet meer of minder dan een psychiatrisch oordeel aan de hand van het gedrag van betrokkene. Om deze reden heeft de rechtbank in vorenbedoelde passage niet (een objectief gerechtvaardigde schijn van) onvoldoende onpartijdigheid en onafhankelijkheid van deze psychiater behoeven te zien. De slotsom is dat onderdeel 1 niet tot cassatie leidt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3cbe885022415b0555d13a120982ed6241b3f5b91b6f2b858b239a55f5e0c069 | shasum -a 256