Onder 2.9. Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2016

In dit geval gaat het om een machtiging tot voortgezet verblijf. Art. 16 lid 4 Wet Bopz vereist, zoals gezegd, een verklaring van de geneesheer-directeur van het psychiatrisch ziekenhuis waarin de betrokkene is opgenomen. Bij een door de officier van justitie ambtshalve ingediend verzoekschrift is beslissend de toestand op het tijdstip van indienen van het verzoekschrift . De grond om een verklaring van de geneesheer-directeur te eisen, en niet slechts van de behandelend psychiater, wordt blijkens de parlementaire geschiedenis gezocht in de samenhang met de eigen verantwoordelijkheid van de geneesheer-directeur. Zo is de geneesheer-directeur bijvoorbeeld degene die beslist over een ontslag uit het ziekenhuis (art. 48 Wet Bopz ) en over een verzoek tot overplaatsing naar een ander psychiatrisch ziekenhuis (art. 43 Wet Bopz). De wetgever heeft kennelijk mede willen voorkomen dat de beslissing van de officier van justitie (om een verzoek in te dienen tot het verkrijgen van een aansluitende machtiging) kruist met de beslissing van de geneesheer-directeur om aan de patiënt ontslag te verlenen. De officier van justitie deelt zijn beslissing om een machtiging tot voortgezet verblijf te verzoeken mede aan de geneesheer-directeur . Een overplaatsing van de patiënt naar een ander psychiatrisch ziekenhuis vóór het tijdstip waarop de officier van justitie zijn verzoek om een machtiging tot voortgezet verblijf bij de rechtbank indient, maakt dat deze eigen verantwoordelijkheid komt te liggen bij de geneesheer-directeur van het ziekenhuis waarin de betrokkene zich bevindt ten tijde van de indiening van het verzoek.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3cbe885022415b0555d13a120982ed6241b3f5b91b6f2b858b239a55f5e0c069 | shasum -a 256