Onder 2.4 Parket bij de Hoge Raad 15 april 2016

Het is vaste rechtspraak dat bij de uitleg van een notariële akte de partijbedoeling zoals deze in de akte tot uitdrukking komt, doorslaggevend is. De partijbedoeling moet worden afgeleid uit de in de akte gebezigde bewoordingen, die moeten worden uitgelegd naar objectieve maatstaven in het licht van de gehele inhoud van de akte. Voor de beantwoording van de vraag wat in de onderhavige zaak de inhoud is van de obligatoire afspraken die ten grondslag liggen aan de vestiging van het hypotheekrecht, komt het aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze afspraken mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten, zulks in het licht van alle omstandigheden van het geval (de Haviltex-maatstaf). Uit de bestreden rechtsoverweging blijkt niet dat het hof bij de uitleg rekening heeft gehouden met de bedoeling van partijen zoals deze tot uitdrukking is gebracht in de ‘Memorandum of Understanding’. In dit opzicht levert de notariële vestigingsakte van hypotheek indien daarin tevens de inhoud van de obligatoire overeenkomst is opgenomen, weliswaar tussen partijen dwingend bewijs op (art. 136 lid 2 Rv-NA), maar staat daartegen wel tegenbewijs open (art. 130 lid 2 Rv-NA) dat gelet op de toepasselijke Haviltex-maatstaf op alle omstandigheden van het geval betrekking kan hebben. Het oordeel van het hof in rov. 3.4, dat de uitleg dient te geschieden aan de hand van de objectieve uitlegmaatstaf vastgestelde partijbedoeling, geeft aldus blijk van een onjuiste rechtsopvatting. In zoverre slaagt het middel, in het bijzonder onderdeel d daarvan. Bij deze stand van zaken behoeven de overige onderdelen geen bespreking.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/794c095b2f20d347fa74466c9bf1771585ca97bfa6e4c11ea1d8b9f99c08c415 | shasum -a 256