Onder 1.5 Parket bij de Hoge Raad 15 april 2016

De rechtbank heeft bij eindvonnis van 3 november 2010 in conventie voor recht verklaard dat [eiser] toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van de Akte en de Overeenkomst voor zover het de daaruit voortvloeiende verplichting van [eiser] tot betaling van de bedragen verschuldigd voor de door de Gemeente verrichte werkzaamheden in het kader van het bouwrijp maken betreft, en heeft [eiser] veroordeeld tot betaling van de vier gevorderde bedragen. In reconventie heeft de rechtbank voor recht verklaard dat de Gemeente de in de Akte en de Overeenkomst neergelegde aanspraken op betaling door [eiser] van in totaal € 735.789,75 ter zake van infrastructurele werkzaamheden niet geldend kan maken op grond van de Akte en de Overeenkomst. De vorderingen voor wat betreft de infrastructurele voorzieningen en riolering heeft zij dan ook niet op grond van de Akte en de Overeenkomst, maar op grond van art. 6:210 lid 2 BW toegewezen (rov. 3.1 e.v.). Daarbij heeft zij overwogen dat ongedaanmaking van de prestaties van de Gemeente onwenselijk en dus uitgesloten is, zodat vergoeding van de waarde van die prestaties aan de orde komt (rov. 3.2.3), en dat de Gemeente voldoende onderbouwd heeft gesteld dat met toepassing van de Exploitatieverordening een hogere vergoeding van [eiser] had kunnen worden bedongen dan de vergoedingen opgenomen in de Akte en de Overeenkomst, zodat de waarde van de prestaties van de Gemeente gelijk is aan de door de Gemeente gevorderde bedragen (rov. 3.2.4).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1281b31367251044ff326dd4e44d122aa0c51b9687d32fccd7c2f70edab21e98 | shasum -a 256