Onder 2.3 Parket bij de Hoge Raad 15 april 2016

Subonderdeel 1.1 klaagt dat het hof in de rov. 7.3 en 8.2 van het tussenarrest van 21 augustus 2012 (alsmede in rov. 3 e.v. van het eindarrest van 2 december 2014) heeft miskend dat voor analoge toepassing van HR 13 april 2001 ( Warmond I ), ECLI:NL:HR:2001:AB1055, NJ 2001/581 m.nt. JH en HR 12 december 2003 ( Warmond II ), ECLI:NL:HR:2003:AL8443, NJ 2005/431 m.nt. JH , geen ruimte is. Het arrest Warmond I betreft immers een prestatie die is verricht op grond van een overeenkomst die later nietig bleek te zijn. Dit blijkt ook uit de tekst van art. 6:211 BW, die eveneens spreekt van een prestatie die op grond van een nietige overeenkomst is verricht. [eiser] heeft in dat kader aangevoerd (i) dat de Warmond -jurisprudentie de situatie betreft waarbij er ten behoeve van één partij een prestatie werd verricht, terwijl de werkzaamheden in de onderhavige zaak niet, althans niet uitsluitend, ten behoeve van [eiser] worden verricht; (ii) dat de werkzaamheden door de Gemeente “sowieso” al zouden worden verricht en ten tijde van het aangaan van de Akte en de Overeenkomst voor een deel al waren verricht; (iii) dat de Akte en de Overeenkomst de Gemeente jegens [eiser] niet tot het aanleggen van ontsluitingswegen en riolering verplichten, maar in de Akte en de Overeenkomst uitsluitend over een daarop gericht voornemen van de Gemeente wordt gesproken; en (iv) dat later de Akte en de Overeenkomst zijn gesloten op grond waarvan de Gemeente beoogde alsnog een deel van de kosten om te slaan op [eiser] . De werkzaamheden zijn volgens het subonderdeel dus niet verricht op grond van de nietige Akte en Overeenkomst; art. 6:210 BW en de Warmond -jurisprudentie komen daarom niet voor toepassing (naar analogie) in aanmerking.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1281b31367251044ff326dd4e44d122aa0c51b9687d32fccd7c2f70edab21e98 | shasum -a 256