Alinea 298 Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2016

67. Resteert de vraag of door de bevindingen van Horne, op zichzelf of in verband met de vroeger geleverde bewijzen, het ernstige vermoeden ontstaat dat, indien dit gegeven bekend zou zijn geweest, dit ertoe zou hebben geleid dat de verzoeker tot herziening van de poging tot moord op [slachtoffer 2] zou zijn vrijgesproken. De bevindingen dienen daarbij te worden bezien in het licht van de bewijsconstructie. Zoals opgemerkt, tast het onderzoek de vaststelling van het hof dat de verzoeker tot herziening de schutter is geweest niet aan. Evenmin doet het onderzoek af aan de verklaringen van verschillende getuigen, inhoudende dat de verzoeker nadat hij op [slachtoffer 1] had geschoten, zich omdraaide en het vuurwapen op [slachtoffer 2] richtte. Zo verklaart [slachtoffer 2] dat hij wegrende, dat de “eigenaar van de bar” zich omdraaide met zijn wapen en op hem richtte (bewijsmiddel 14). De getuige [betrokkene 1] zag dat een jongen wegrende en dat de aanvrager ook in de richting schoot van de wegrennende jongen (bewijsmiddel 15). De getuige [betrokkene 3] heeft ook verklaard te hebben gezien dat “de kale man” op de rennende jongen heeft geschoten. Nadat de man op de jongen schoot, zag zij dat licht kwam uit het pistool dat de man bij zich had (bewijsmiddel 17). Ook de getuige [betrokkene 4] verklaart te hebben gezien én gehoord dat de schutter in de richting van de wegrennende jongen schoot (bewijsmiddel 18).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4bd5b45c987c68932301675c55dabb2529d08fbe9a5ca8e1e1d117736844ff3d | shasum -a 256