Alinea 17 Parket bij de Hoge Raad 8 maart 2016

6. Ik begin met een omstandigheid die niet geheel tot zijn recht komt in de schriftuur. De verdachte is op de terechtzitting van 10 november 2008 door het hof geschorst uit de voorlopige hechtenis (onder de bijzondere voorwaarden dat hij zijn paspoort bij het openbaar ministerie inleverde en zich niet buiten Nederland zou begeven). De zaak bevond zich toen nog in de pro-forma fase. Bij beslissing van 18 december 2009 werden de schorsingsvoorwaarden gewijzigd in die zin dat de verdachte zijn paspoort terugkreeg en zich buiten Nederland mocht begeven, zonder nadere beperkingen. Dit alles is door de voorzitter van de strafkamer op de terechtzitting van 25 november 2013 voorgehouden. Uit hetgeen verder op die terechtzitting is voorgevallen, blijkt ook dat de verdachte wist dat in Peru een aanhoudingsbevel tegen hem van kracht was. Omdat de verdachte naar Nederland wilde afreizen, kennelijk om zijn terechtzitting bij te wonen, had hij een ticket gekocht voor de vlucht van Guayaquil (Ecuador) naar Amsterdam. Bij de grenscontrole tussen Peru en Ecuador werd de verdachte echter gearresteerd op verdenking van witwassen. Aanvankelijk achtte het hof de aanwezigheid van de verdachte bij de behandeling van zijn eigen strafzaak en als getuige in de strafzaken tegen de medeverdachten gewenst. Peru stelde de verdachte echter niet in vrijheid. Uiteindelijk heeft het hof, alle voorliggende belangen tegen elkaar afwegende, geoordeeld niet langer op de komst van de verdachte te kunnen wachten. De motivering van deze beslissing luidt als volgt (arrest, p. 20-24, 27-29):

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6e00cae3c1b23a4d077dd309cf7a88ecbb75c2c18ba451260b549949baeefa43 | shasum -a 256