Onder 3.3. Parket bij de Hoge Raad 28 april 2016

6. Achtergrond is vermoedelijk dat de Hoge Raad iedere vorm van discriminatie wil uitsluiten en daarom aansluiting toestaat bij de laagst denkbare (objectief) te bepalen waarde (de aankoopwaarde van een gebruikte auto voor de handel). Daarmee wordt voorkomen dat zelfs een minimale discriminatie ontstaat. Steun voor deze opvatting is te vinden in het arrest Siilin van het Hof van Justitie (HvJ EG 19 september 2002, zaak C‑101/00, V-N 2002/57.18). In dat arrest oordeelde het Hof van Justitie in r.o. 61 dat art. 95 EG-Verdrag (thans art. 90 EG) zich ertegen verzet 'dat de belastbare waarde varieert naargelang van het handelsstadium, wanneer hier, althans in bepaalde gevallen, uit kan voortvloeien dat de belasting op een ingevoerd gebruikt voertuig hoger is dan de belasting die nog rust op de waarde van een gelijksoortig, reeds op het nationale grondgebied geregistreerd gebruikt voertuig'. A-G Stix- Hackl wijst in haar conclusie bij het arrest Siilin op het 'verbod' op verschillende berekeningswijzen van binnenlandse belastingen voor dezelfde - ingevoerde - gebruikte goederen die zich in een verschillend handelsstadium bevinden. Verwezen zij naar de onderdelen 62 t/m 68 van haar conclusie. Zij legt daarbij een verband met de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie waarin is bepaald dat een belastingstelsel reeds dan in strijd is met art. 90 EG wanneer niet 'in alle gevallen is uitgesloten dat ingevoerde producten zwaarder worden belast dan binnenlandse producten' (Zij verwijst naar HvJ EG 23 oktober 1997, zaak C-375/95 (Commissie/Griekenland), Jur. EG , blz. I-5981, r.o. 17, en r.o. 37 van de eerder aangehaalde zaak Gomes Valente).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0874109f311a64381bd1826fba1bdd96c728210047777469cb210054ebe321e4 | shasum -a 256