Onder 3.6. Parket bij de Hoge Raad 28 april 2016

In het arrest van 2 maart 2012 zegt de Hoge Raad dat ook de per 1 januari 2010 geldende afschrijvingsregeling niet in overeenstemming is met art. 110 WVEU. De Hoge Raad wijst erop dat de wetgever bij deze nieuwe regeling als uitgangspunt heeft genomen dat het bedrag van de BPM na de registratie van een nieuwe auto in gelijke mate daalt als de waarde in het economische verkeer van een soortgelijke referentieauto. Die daling moet daarom ook tot uitdrukking komen in het bedrag van de BPM dat wordt geheven van een ingevoerde gebruikte auto. Voor de berekening van de waardedaling van de reeds in Nederland geregistreerde referentieauto moet worden uitgegaan van enerzijds de aankoopprijs van de referentieauto in nieuwe staat inclusief BPM, en anderzijds van de prijs waarvoor die auto in dezelfde gebruikte staat als de auto waarvoor het bedrag aan verschuldigde BPM moet worden bepaald, wordt verkocht. Omdat de aankoopprijs in het algemeen niet gelijk zal zijn aan de inkoopprijs die een handelaar betaalt voor de nieuwe (referentie)auto, kan volgens de Hoge Raad sprake zijn van een te lage aanvangswaarde voor de berekening van de daling van het BPM-bedrag bij invoer. De in de wettelijke bepalingen neergelegde wijze van berekening sluit daarom een door art. 110 VWEU verboden benadeling van ingevoerde gebruikte auto’s nog steeds niet uit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0874109f311a64381bd1826fba1bdd96c728210047777469cb210054ebe321e4 | shasum -a 256