Onder 3.13. Parket bij de Hoge Raad 25 maart 2016

De mondelinge behandeling vond plaats op de dag waarop de beslistermijn voor de rechtbank zou verstrijken. Uit het proces-verbaal en uit de beschikking blijkt inderdaad niet dat de rechtbank tijdens de mondelinge behandeling of ’s middags (na het onderzoek, maar vóór het afgeven van de beschikking houdende de machtiging) betrokkene erop heeft gewezen dat haar weigering zich te laten bijstaan door de haar toegevoegde advocaat Sanders, ertoe kon leiden dat zij bij de behandeling van het verzoek tot het verlenen van een machtiging tot voortzetting van de inbewaringstelling vóór het verstrijken van de wettelijke beslistermijn niet door een raadsman zou worden bijgestaan. De vraag is evenwel, of in dit geval nietigheid van de bestreden beschikking daarvan het rechtsgevolg moet zijn. Blijkens het proces-verbaal is betrokkene slechts kort verschenen en uit eigen beweging weer vertrokken vóórdat de mondelinge behandeling was voltooid. Uit niets blijkt dat de rechtbank tijdens de mondelinge behandeling praktisch de gelegenheid heeft gehad om de in het middelonderdeel bedoelde waarschuwing (voor de gevolgen van het weigeren van de toegevoegde advocaat) te geven en betrokkenes reactie daarop te noteren. Nadat nader onderzoek de rechtbank duidelijk had gemaakt dat de door betrokkene verlangde advocaat niet Bopz-gecertificeerd was, bleef er weinig te bespreken over: betrokkene had tegen de bijstand door mr. Sanders geen ander bezwaar gemaakt dan dat haar voorkeur uitging naar mr. Heesterbeek. Evenmin was sprake van enig (voorwaardelijk) verzoek tot heropening van de door betrokkene verlaten mondelinge behandeling. Onder deze omstandigheden kan m.i. niet staande worden gehouden dat betrokkene zodanig is geschaad in een verdedigingsbelang dat deze klacht grond zou moeten zijn voor vernietiging.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3e8fefc5992e178c497a3e001babf8af32a1770a20b167aa177bdeaa14c8641 | shasum -a 256