Onder 6.5. Parket bij de Hoge Raad 5 februari 2016

Het hof had bij die causaliteitsafweging eerst te onderzoeken of de schade ook als [eiser] slaagt in zijn bewijsvoering mede een gevolg is van aan [eiser] toe te rekenen omstandigheden voordat het kon beoordelen hoe de schade moet worden verdeeld in evenredigheid met de mate waarin de aan ieder toe te rekenen omstandigheden tot de schade hebben bijgedragen. Het hof heeft daarbij tot uitgangspunt genomen dat de nadelige financiële gevolgen voortvloeiende uit het aangaan van de effectenleaseovereenkomsten met Dexia, mede het gevolg zijn van en aldus ook zijn veroorzaakt door aan [eiser] toe te rekenen omstandigheden die daarin zijn gelegen dat [eiser] heeft nagelaten zich – in zijn relatie tot Dexia – redelijke inspanningen te getroosten om de effectenleaseovereenkomsten te begrijpen terwijl uit deze overeenkomsten voldoende duidelijk kenbaar was dat werd belegd met geleend geld, dat de overeenkomsten voorzagen in een geldlening, dat over die lening rente moest worden betaald en dat het geleende bedrag moest worden terugbetaald, ongeacht de waarde van de effecten op het tijdstip van verkoop daarvan. Daarmee heeft het hof ook tot uitdrukking gebracht dat de schade mede door [eiser] zelf is veroorzaakt omdat het aangaan van de effectenleaseovereenkomst een eigen beslissing van [eiser] is en [eiser] daarvoor ook een eigen verantwoordelijkheid draagt. Het oordeel van het hof geeft niet blijk van een onjuiste rechtsopvatting.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1d29a2298c25d24ad72742e5d24a1cfe26b8c6d540e9e993c5240886e9c9ef95 | shasum -a 256