Onder 2.18 Parket bij de Hoge Raad 13 mei 2016

De Hoge Raad heeft in rov. 3.4 van het verwijzingsarrest bij de beantwoording van de vraag of bij een private aanbesteding de aanbesteder de beginselen van gelijkheid en transparantie in acht dient te nemen, centraal gesteld “of de (potentiële) aanbieders aan de aanbesteding redelijkerwijs de verwachting kunnen ontlenen dat de aanbesteder de beginselen van gelijkheid en transparantie in acht zal nemen, zodat hij hen daarin naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet mag teleurstellen (…).” Of in een concreet geval een dergelijke verwachting is gewekt, is volgens de Hoge Raad vervolgens afhankelijk “van de aanbestedingsvoorwaarden en van de overige omstandigheden van het geval, waaronder de hoedanigheid van de betrokken partijen.” Volgens rov. 3.7 van het verwijzingsarrest is de gelding van de bedoelde beginselen “ onder meer afhankelijk (…) van de aanbestedingsvoorwaarden en de verwachtingen die de (potentiële) aanbieders op basis daarvan redelijkerwijs mochten hebben.” Vervolgens heeft de Hoge Raad in diezelfde rechtsoverweging benadrukt dat het partijen, gelet op de contractsvrijheid, “in een aanbesteding door een private (rechts)persoon (…) in beginsel vrijstaat om in de aanbestedingsvoorwaarden de toepasselijkheid van het gelijkheidsbeginsel en het transparantiebeginsel uit te sluiten.” Uit rov. 3.7, tweede alinea, van het verwijzingsarrest blijkt, dat naar het oordeel van de Hoge Raad in het onderhavige geval van een zodanige uitsluiting sprake is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2c319b943867a4b922dfcc8391c257df732f1612c9b90255810113ea4ea44d15 | shasum -a 256