Onder 6.8. Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2016

Intussen stelt de Hoge Raad aan het oordeel van de beklagrechter dat stukken als corpora dan wel als instrumenta delicti kunnen worden aangemerkt, wel eisen wat de motivering ervan betreft. Dat wordt onderstreept door HR 5 januari 2016, ECLI:NL:HR:2016:8, waarin het ging om een door een notaris gedaan beroep op het verschoningsrecht en waarin de Hoge Raad casseerde omdat de Rechtbank omtrent de aard van de inbeslaggenomen stukken enkel had vastgesteld dat het “akten en overeenkomsten” alsook “correspondentie met betrekking tot de transacties” betroffen. Ik leid daaruit af dat de door de beklagrechter vastgestelde feiten en omstandigheden diens oordeel moeten kunnen dragen dat de stukken corpora zijn of hebben bijgedragen aan de totstandkoming van het strafbare feit in kwestie. Dat brengt mee dat in de regel niet kan worden volstaan met een globale motivering die niet is toegesneden op de afzonderlijke stukken. De hier geldende motiveringseis houdt verband met het uitgangspunt dat de beklagrechter alleen mag oordelen dat het om corpora et instrumenta delicti gaat als er in redelijkheid geen twijfel over kan bestaan dat het andersluidende standpunt van de verschoningsgerechtigde onjuist is. Als de feitelijke onderbouwing van het oordeel als het ware dwingt tot de slotsom dat het desbetreffende stuk een corpus of instrumentum delicti is, ligt daarin besloten dat het andersluidende standpunt van de verschoningsgerechtigde in redelijkheid voor onjuist moet worden gehouden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/acf77f5fce943db69733c6c88845ae941c5721b1c5ca34c33842ef6f5b30ae12 | shasum -a 256