Onder 6.16. Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2016

Ik heb mij afgevraagd of, mede gelet op de voortvarendheid die de wetgever bij de afhandeling van klaagschriften als de onderhavige wenselijk heeft geacht, over dit motiveringsgebrek kan worden heengestapt. Dat zou wellicht kunnen door bij de beoordeling van de begrijpelijkheid van het oordeel van de Rechtbank de stukken te betrekken waarnaar de Rechtbank verwijst, te weten: de beschikking van de RC van 26 maart 2014 en het klaagschrift van klaagster van 9 april 2014. In het onderhavige geval gaat het – naar blijkt uit de door de Rechtbank geciteerde beschikking van de RC (zie hiervoor, onder 5.1) – om een verdenking van een aantal (rechts)personen (cliënten van klaagster) van onder meer overtreding van de Wet op de Kansspelen, witwassen en valsheid in geschrifte, bestaande hieruit dat deze personen opbrengsten van illegaal internetgokken zouden hebben geïnvesteerd in vastgoed en/of zouden hebben verhuld of verborgen, door middel van financiële constructies waarbij onder meer gebruik wordt gemaakt van (buitenlandse) vennootschapsstructuren. Aanwijzingen voor die verdenking vormen onder meer het grote aantal transacties met betrekking tot onroerende zaken, vestiging van hypotheek en levering van aandelen. De RC heeft daarbij vastgesteld dat een groot aantal van de bij de advocaten aangetroffen stukken (correspondentie, e-mails, declaraties) zien op de advisering over aandelen- en vastgoed transacties, andere financiële transacties en dienstverlening anderszins aan de verdachten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/acf77f5fce943db69733c6c88845ae941c5721b1c5ca34c33842ef6f5b30ae12 | shasum -a 256