Onder 6.21. Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2016

Indien de Hoge Raad deze onder (v) bedoelde conclusie volgt, zal de ongegrondverklaring van het door klaagster in die andere zaak gedane beklag daarmee onherroepelijk zijn geworden. In cassatie staat dan vast dat zich in het onderzoek “Rykiel” zeer uitzonderlijke omstandigheden voordoen die de doorbreking van het verschoningsrecht van klaagster rechtvaardigen. Bijzondere omstandigheden kunnen wellicht maken dat die rechtvaardiging niet mede heeft te gelden ten aanzien van de inbeslagneming waarop de onderhavige zaak betrekking heeft, maar van dergelijke omstandigheden is mij niet gebleken. Ik merk daarbij op dat het feit dat de klaagster eerst na de bedoelde inbeslagneming als verdachte is aangemerkt, geen relevant verschil oplevert. In elk geval in zaken als de onderhavige – waarin de doorzoeking en de inbeslagneming hebben plaatsgevonden bij resp. onder een derde en nadien door klaagster een beroep op haar verschoningsrecht is gedaan – heeft te gelden dat het moment waarop de beklagrechter oordeelt beslissend is voor de vraag of de doorbreking van het verschoningsrecht is gerechtvaardigd. Ik merk voorts op dat de Rechtbank in de onderhavige zaak heeft overwogen dat het strafvorderlijk belang van de inbeslagneming gelegen is in het vaststellen van de feitelijke vermogenspositie van verdachten en het traceren van de geldstromen en dat de Rechtbank niet is gebleken “dat op een minder ingrijpende wijze dit strafvorderlijk belang kan worden gediend dan door inbreuk te maken op het verschoningsrecht”. Op grond daarvan kan worden aangenomen dat voldaan is aan de eis dat de doorbreking van het verschoningsrecht niet verder mag gaan dan strikt nodig is voor het aan het licht brengen van de waarheid omtrent het desbetreffende feit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/acf77f5fce943db69733c6c88845ae941c5721b1c5ca34c33842ef6f5b30ae12 | shasum -a 256