Onder 9.6 Parket bij de Hoge Raad 4 februari 2016

Afgezien van de toepassing van de vermogensrendementsheffing op onder de huurbescherming vallende woningen bevat dit arrest nog een ander interessant aspect, dat ook al de aandacht van de landelijke pers heeft getrokken (zie onder meer het Financieele Dagblad van 9 april 2015). (…) Als ik het goed zie, dan zegt de Hoge Raad in wezen dat alleen sprake kan zijn van strijd met art. 1 Eerste Protocol (bij het EVRM) als vast komt te staan dat (a) particuliere beleggers in zijn algemeenheid met geen enkele belegging in staat zijn een rendement van ten minste vier procent te behalen en (b) sprake is van een buitensporig zware last als gevolg van het toepasselijke tarief. Het feit dat met een specifieke belegging, zoals een spaarrekening of een verhuurde woning, gedurende een aantal jaren geen rendement van vier procent kan worden behaald, lijkt in de ogen van de Hoge Raad dus niet voldoende voor strijdigheid met art. 1 Eerste Protocol (bij het EVRM). Daarnaast is van belang dat een lager rendement dan vier procent niet zonder meer lijkt te leiden tot een buitensporige last. De buitensporigheid moet zijn oorzaak vinden in een combinatie van het lage rendement én het tarief. Of ik de cryptische woorden van de Hoge Raad juist heb geïnterpreteerd kan ik echter niet met zekerheid zeggen, maar ik vraag me sterk af of met dit arrest de kansen daadwerkelijk zijn vergroot voor spaarders die bezwaar hebben gemaakt tegen de rendementsheffing. Deze procedures zullen door de praktijk in ieder geval met belangstelling tegemoet worden gezien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7991adaa762e4c2c1606b091202588bb99d7f51e2079afcc0bc61647051a42f8 | shasum -a 256