Onder 3.4 Parket bij de Hoge Raad 22 maart 2016

Het hof is van oordeel dat [verzoeker] zijn uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende afdrachtverplichting aan de boedel niet naar behoren is nagekomen en dat de schuldsaneringsregeling reeds op deze grond tussentijds dient te worden beëindigd, nu [verzoeker] niet in staat kan worden geacht de boedelachterstand van thans € 5.565,- voor het einde van de looptijd van de regeling (verlengd tot 24 januari 2017) zal kunnen inlopen. Het hof ziet evenmin aanleiding om de looptijd van de schuldsaneringsregeling te verlengen teneinde [verzoeker] in de gelegenheid te stellen de boedelachterstand alsnog in te lopen, nu [verzoeker] gedurende de loop van de regeling vele malen is gewezen op het belang van een strikte nakoming van de verplichtingen uit de schuldsaneringsregeling. [verzoeker] is niet alleen bij aanvang van de schuldsaneringsregeling mondeling (tijdens het huisbezoek) maar ook vele malen schriftelijk door de bewindvoerder gewezen op zijn afdrachtverplichting. Ook moet dit [verzoeker] duidelijk zijn geworden uit het vonnis van de rechtbank van 18 november 2013, het arrest van dit hof van 23 januari 2014 en de zittingen bij de rechtbank op 10 april 2015 en 5 oktober 2015. De afdrachtverplichting aan de boedel houdt in het algemeen in dat alle inkomsten boven het door de bewindvoerder te berekenen vrij te laten bedrag in beginsel toekomen aan de boedel ten behoeve van de gezamenlijke schuldeisers. Het moet [verzoeker] na alle waarschuwingen duidelijk zijn geweest dat het hem niet vrij stond om zelf te bepalen welk bedrag hij elke maand op de boedelrekening overmaakte en dat hij, als hij van mening was dat er gegronde redenen zijn om van de vastgestelde boedelafdracht af te wijken, hierover met de bewindvoerder in overleg had moeten treden. Het ontstaan van de boedelachterstand moet [verzoeker] dan ook in ernstige mate worden verweten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c1807c9ab9a6e5491cddd99de6a484d8f447afe83057757b48024a5c3401ec63 | shasum -a 256