Onder 2.5 Parket bij de Hoge Raad 27 mei 2016

In rov. 3.11 heeft het hof overwogen dat het Marokkaanse recht geen partneralimentatie kent in de zin van een uitkering tot levensonderhoud zoals in de Nederlandse wet in art. 1:157 BW is opgenomen. De omstandigheid dat de Marokkaanse rechter geen onderhoudsbijdrage ten behoeve van de vrouw heeft bepaald, is volgens het hof niet in strijd met de Nederlandse openbare orde. Daartegen is in cassatie geen klacht gericht. Het hof heeft overwogen dat de omstandigheid dat de Marokkaanse rechter geen onderhoudsbijdrage ten behoeve van de vrouw heeft bepaald, niet in strijd is met de Marokkaanse wettelijke maatstaven. Kennelijk heeft het hof bij het begrip partneralimentatie het oog gehad op een periodieke onderhoudsbijdrage zoals in de Nederlandse wet in art. 1:157 BW is opgenomen. Zie in dit verband ook art. 1:402 lid 2 BW, waarin is bepaald dat de rechter bij de vaststelling van de onderhoudsbijdrage tevens bepaalt of de bijdrage wekelijks, maandelijks of driemaandelijks moet worden voldaan. Dat een onderhoudsbijdrage in uitzonderlijke gevallen ook een som ineens kan zijn, doet aan het beginsel van de periodiciteit van onderhoudsbijdragen niet af. Het hof heeft de door de Marokkaanse rechter aan de vrouw toegekende schadeloosstelling (‘Mout’aa’) en de woonkostenvergoeding voor de wachtperiode derhalve niet gekwalificeerd als alimentatie. Hoewel in de literatuur ook wordt bepleit de ‘Mout’aa’ als alimentatie te kwalificeren , valt de door het hof gekozen benadering te billijken. Het hof heeft voorts overwogen dat het niet aan de Nederlandse rechter is om de ‘Mout’aa’ te beoordelen op strijd met Marokkaanse maatstaven, te meer nu zulks ook niet door de vrouw is aangevoerd. Tegen deze passage in rov. 3.11 zijn evenmin klachten gericht, nog daargelaten dat dergelijke klachten snel zouden afstuiten op art. 79 lid 1, onder b, RO.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b90dfad4ca7f47586c45babe2040399b35aca02c6855cd0edddedfa36e8b93a6 | shasum -a 256