Onder 3.5.2 Parket bij de Hoge Raad 27 mei 2016

De hiertegen in cassatie aangevoerde klachten slagen. De Hoge Raad overweegt dat de uitleg die het hof heeft gegeven aan de werkingssfeerbepalingen onjuist is (rov. 3.5.3). De tekst van lid 2 onder a van de werkingssfeerbepalingen pleit eerder voor een bevestigend antwoord op de zojuist genoemde vraag. De woorden ‘en waarin’ (uit lid 2, aanhef, van de werkingssfeerbepalingen) duiden erop dat voor de werkingssfeer van de CAO’s niet de eis wordt gesteld dat alle of meer dan 50% van de bij de onderneming in dienst zijnde werknemers zelf daadwerkelijk ('fysiek’) de onder a bedoelde werkzaamheden verrichten. Voldoende maar ook vereist is immers dat uitsluitend of in hoofdzaak in de onderneming het bedrijf van be- en/of verwerken van metalen wordt uitgeoefend. Daarom ligt het voor de hand om bij de toepassing van het hoofdzakelijkheidscriterium tot uitgangspunt te nemen dat de genoemde bedrijfsuitoefening heeft te gelden als werkzaamheid van de onderneming en niet uitsluitend van de werknemers van de onderneming die zelf ‘fysiek’ de in lid 2 onder a gespecificeerde werkzaamheden verrichten, en dat alle door andere werknemers in de onderneming verrichte werkzaamheden die aan die bedrijfsuitoefening bijdragen, relevant zijn voor de toepassing van het hoofdzakelijkheidscriterium (rov. 3.5.4). De Hoge Raad concludeert dan:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bcc4746c353424786aebc591323f5fd29a0eb41ece9e3e7a3b597f24f68c0a01 | shasum -a 256