Alinea 311 Parket bij de Hoge Raad 17 mei 2016

27. Ik meen dat de steller van het middel de term “beraadslaging” hier te restrictief uitlegt. Het uitvoerig gemotiveerde en niet onbegrijpelijke oordeel van het hof dat gezien de samenhang tussen art. 61 en art. 61c Gemeentewet de geheimhoudingsplicht niet alleen in volle omvang geldt voor de bedoelde beraadslagingen maar voor de gehele procedure, acht ik niet van een onjuiste rechtsopvatting getuigen. Daarbij heb ik in aanmerking genomen dat naar het hof heeft vastgesteld uit de wetsgeschiedenis geen aanknopingspunten zijn te vinden voor de stelling dat de term “beraadslagingen” in de hier bedoelde zin restrictief moet worden uitgelegd en dat het hof niet onbegrijpelijk heeft overwogen dat dit oordeel bevestiging vindt in de gang van zaken tijdens de onderhavige sollicitatieprocedure waarbij het hof heeft gewezen op mededelingen van de Commissaris van de Koningin, op de brief van de plaatsvervangend voorzitter van de raad en op de “Verordening vertrouwenscommissie van de gemeente Roermond” d.d. 10 mei 2012. In de toelichting op het middel wordt met verwijzing naar art. 7 Grondwet gesteld dat de gemeenteraad niet bevoegd was deze verordening vast te stellen omdat deze een formeel wettelijke basis behoeft en omdat uit de wetsgeschiedenis van art. 61c van de Gemeentewet volgt dat de wetgever de geheimhouding uitputtend heeft willen regelen. Deze niet nader onderbouwde stelling kan ik niet onderschrijven. Art. 7 Grondwet ziet op de vrijheid van meningsuiting, terwijl de Memorie van Toelichting bij het wetsvoorstel dat heeft geleid tot “Wijziging van de Gemeentewet en de Provinciewet in verband met een aanpassing van de procedure tot benoeming van de burgemeester en de commissaris van de Koning” met betrekking tot “Hoofdstuk IV. De burgemeester” onder meer de volgende inhoud bevat :

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dcdc58cee0ade3f630e478fb71332b452dfeec0a82510cc1dfe640e9b267e639 | shasum -a 256