Onder 5 Parket bij de Hoge Raad 3 juni 2016

Daar teken ik bij aan dat enkele door Pegroam naar voren gebrachte aan voortdurend stuitende werking verbonden bezwaren wel indruk maken. Pegroam ziet geen rechtvaardiging voor een gelijkstelling van een executoriaal derdenbeslag op basis van een (in kracht van gewijsde gegane) rechterlijke uitspraak met het instellen van een eis die door toewijzing wordt gevolgd. Als reden noemt zij dat het bij de verjaring van een rechtsvordering voor de hand ligt dat geen verjaring plaatsvindt zolang er over die rechtsvordering wordt geprocedeerd. Een dergelijke procedure is bij de verjaring van de bevoegdheid tot tenuitvoerlegging van een rechterlijke uitspraak juist reeds afgerond. In geval van voortdurend stuitende werking van een executoriaal derdenbeslag in het kader van de verjaring van de bevoegdheid tot tenuitvoerlegging van een rechterlijke uitspraak zou de beslagdebiteur geen (redelijkerwijs van hem te vergen) middel meer hebben om invloed uit te oefenen op de duur van de executie (zoals hij bij een beroep op verjaring wel zou hebben). In theorie kan immers aan de executie nimmer een einde komen. Dat is anders in het stadium vóór de rechterlijke uitspraak: in een gerechtelijke procedure kan de schuldenaar stappen ondernemen om het verkrijgen van een uitspraak te versnellen. Ook om die reden ligt een gelijkstelling van de situatie waarin een executoriaal derdenbeslag is gelegd met die van het indienen van een eis die door toewijzing wordt gevolgd, niet voor de hand.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/22f94d47fb3d39e60cb96f422326f2f54d0afa1d2785ff3339f324b974239f8f | shasum -a 256