Onder 3.5 Parket bij de Hoge Raad 5 februari 2016

Het sluiten van een uitvoeringsovereenkomst wordt verplicht gesteld door art. 23 PW en beoogt de uitvoering van de pensioenovereenkomsten die de werkgever met zijn werknemers heeft gesloten bij een externe pensioenuitvoerder onder te brengen. Het uitgangspunt is daarbij dat de werkgever en de pensioenuitvoerder vrij zijn om de inhoud van de overeenkomst te bepalen. In art. 25 PW worden een aantal onderwerpen genoemd die in ieder geval in de uitvoeringsovereenkomst geregeld moeten worden. Is de pensioenuitvoerder een verzekeraar, een premiepensioeninstelling (PPI) en (vanaf 1 januari 2016) een algemeen pensioenfonds , dan zijn de voorwaarden voor beëindiging van de overeenkomst (een ‘exit-bepaling’) een verplicht onderwerp. In deze voorwaarden moeten de belangen van de werkgever en de verzekeraar of PPI vanuit actuarieel en bedrijfseconomisch oogpunt op evenwichtige wijze zijn gewaarborgd (art. 25 lid 1 onder h PW). Voor overeenkomsten met andere pensioenuitvoerders is dit geen verplicht onderwerp. In de parlementaire behandeling van de Pensioenwet is door de minister opgemerkt dat ingeval van onderbrenging van de pensioenuitvoering bij een verzekeraar eerder sprake zal zijn van een overeenkomst voor bepaalde tijd, en dat ingeval van onderbrenging bij een pensioenfonds eerder sprake zal zijn van een relatie van in beginsel onbepaalde duur. Een en ander laat onverlet dat een uitvoeringsovereenkomst met een pensioenfonds voor bepaalde tijd niet wettelijk is verboden en dat in de visie van de wetgever ook een uitvoeringsovereenkomst met een pensioenfonds kan worden beëindigd. In de praktijk worden uitvoeringsovereenkomsten voor zowel onbepaalde als bepaalde tijd aangegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7c4a6de013c3a54f506243618f2e223a8bebba0c6a4396c93c153d443ed0508c | shasum -a 256