Onder 3.9. Parket bij de Hoge Raad 5 februari 2016

Onderdeel 3 richt zich tegen de overweging van het hof dat de subsidiaire vordering een voorwaardelijke betreft, namelijk ingesteld onder de voorwaarde dat het hof zou oordelen dat sprake is van onvoorziene omstandigheden. Dit onderdeel slaagt volgens mij eveneens. Voor de vraag of sprake is van een voorwaardelijke vordering is het petitum doorslaggevend. Aangezien het petitum geen voorwaarde vermeldt, is van een voorwaardelijk ingestelde vordering geen sprake. Klaarblijkelijk heeft het hof zijn oordeel dat sprake was van een voorwaardelijke vordering gebaseerd op de zinsnede in de MvG : “Het hoger beroep richt zich subsidiair, voorwaardelijk (indien het Hof de beslissing van de rechtbank de overeenkomst te ontbinden in stand laat) tevens tegen de hoogte van de door de rechtbank vastgestelde en door de aandeelhouders te betalen schadevergoeding.” Ook als deze zinsnede in samenhang met het petitum wordt gelezen, kan m.i. niet worden aangenomen dat sprake is van een voorwaardelijk ingestelde vordering, in die zin dat deze alleen geldt indien en voor zover wordt geoordeeld dat sprake is van onvoorziene omstandigheden. De tussen haakjes vermelde zinsnede heeft m.i. betrekking op het subsidiaire karakter van de grief. Deze maakt de vordering niet voorwaardelijk, zoals in het onderdeel terecht wordt betoogd. Het hof heeft dan ook ten onrechte geoordeeld dat niet werd toegekomen aan de subsidiaire vordering. Daaraan moet worden toegevoegd dat het hof heeft verzuimd om expliciet te oordelen over de meer subsidiaire vordering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/95aef4c1657c4cb47adc6c1c536221669ddcec873f946a88547f1a578888b369 | shasum -a 256