Onder 3.19 Parket bij de Hoge Raad 10 juni 2016

Voor zover moet worden aangenomen dat het hof van hetzelfde uitgangspunt is uitgegaan als de rechtbank – namelijk dat aan de eigenschappen die voor een normaal gebruik van de boerderij nodig zijn, in het onderhavige geval geen hoge eisen mogen worden gesteld – heeft het hof dit oordeel onvoldoende gemotiveerd. Het hof heeft miskend dat per gebrek zal moeten worden beoordeeld of in de gegeven omstandigheden sprake is van een inbreuk op de aldus uit te leggen garantie. Concreet gaat het dan om de gebreken die [eisers] onder punt 26 van zijn memorie van grieven heeft aangevoerd: lekkage dak, lekkende dakgoten, blank staan van de schuren na regenbuien, funderingsprobleem, enzovoort. Ten onrechte is nagelaten deze gebreken elk afzonderlijk te beoordelen en vast te stellen of dat gebrek in strijd komt met de door [verweerders] in art. 8 van de koopovereenkomst gegeven garantie, dan wel heeft het hof zijn oordeel op dit punt onvoldoende gemotiveerd. Zelfs al zou het hof bedoeld hebben aan te sluiten bij de benadering van de rechtbank, dat alle gebreken die betrekking hebben op ‘staat van boerderij en schuren’ (rov. 5.2 van het tussenvonnis van 12 april 2006) afstuiten op wat [eisers] te dien aanzien mochten verwachten, dan nog is dat een te globale benadering, die geen recht doet aan de gespecificeerde opsomming van de gebreken die [eisers] hebben gegeven. Bovendien zijn daarmee niet alle opgevoerde gebreken gedekt. [verweerders] zijn overigens ook gedetailleerd op al deze gebreken ingegaan (memorie van antwoord punt 2.4-2.9).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/df57313a4f29e30d70fd7092cefe5b36ecd047114982d6599ce219a6adc5f263 | shasum -a 256