Onder 3.20 Parket bij de Hoge Raad 10 juni 2016

Voor die benadering is wel iets te zeggen, nu feitelijk vaststaat dat [eisers] de boerderij voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst, tweemaal hebben bezichtigd en toen zichtbaar sprake was van veel achterstallig onderhoud en in de muren van zowel het voorhuis als het achterhuis van de boerderij veel scheuren waarneembaar waren. Tegen het oordeel van het hof zijn echter twee bezwaren in te brengen. Het eerste bezwaar is dat het hof geen relatie heeft gelegd tussen hetgeen zichtbaar is geweest aan achterstallig onderhoud en gebreken en welke eigenschappen [eisers] mochten verwachten. Het tweede bezwaar is dat het hof de (niet geconcretiseerde) gebreken niet (voldoende) heeft afgezet tegen de garantie van de verkoper dat het object bij de eigendomsoverdracht de eigenschappen zal bezitten die voor een normaal gebruik nodig zijn. [eisers] hebben immers in de memorie van grieven ook aangevoerd – en dat is in wezen de kern van hun hele betoog, zowel in hoger beroep als in cassatie – dat zij wisten dat er sprake was van achterstallig onderhoud van en gebreken aan de boerderij, maar níet in die mate dat dit afbreuk zou doen aan de door [verweerders] gegeven garantie dat de boerderij geschikt was voor bewoning met gezin (memorie van grieven, punt 77). Op dit betoog heeft het hof niet gerespondeerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/df57313a4f29e30d70fd7092cefe5b36ecd047114982d6599ce219a6adc5f263 | shasum -a 256