Citaat | Parket bij de Hoge Raad 10 juni 2016

Onder 3.44 Parket bij de Hoge Raad 10 juni 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 10 juni 2016, ECLI:NL:PHR:2016:496.

Uit het slot van art. 6:265 lid 1 BW volgt dat een tekortkoming slechts dan niet leidt tot ontbinding indien de bijzondere aard of geringe betekenis van de tekortkoming, de ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt. In de Toelichting van Meijers wordt hierover opgemerkt dat de te geringe betekenis van de wanprestatie, de bijzondere aard van een bepaalde tekortkoming en de uitzonderlijk ingrijpende gevolgen van een concrete ontbinding factoren zijn die kunnen meewerken tot het oordeel dat de tekortkoming de ontbinding niet kan rechtvaardigen. Een afweging van deze aspecten kan leiden tot de conclusie dat een algehele ontbinding niet, maar een vorm van gedeeltelijke ontbinding wel door de tekortkoming gerechtvaardigd kan worden. Men blijve zich echter steeds ervan bewust dat de hier besproken zinsnede een uitzonderingsbepaling is, en dat vooral de gevallen waarin de bijzondere aard van de tekortkoming of de buitengewoon ingrijpende gevolgen van een ontbinding de doorslag geven tot een uitsluiting van de ontbinding, vrij zeldzaam zijn. Daarbij moet meewegen dat het voor de rechtszekerheid van groot belang is dat verklaringen tot ontbinding niet te spoedig nietig worden verklaard. In het algemeen moet een teleurgestelde crediteur erop kunnen rekenen dat hij recht op ontbinding heeft.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/df57313a4f29e30d70fd7092cefe5b36ecd047114982d6599ce219a6adc5f263. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt df57313a4f29e30d70fd7092cefe5b36ecd047114982d6599ce219a6adc5f263, en de alinea staat in dat document op bytes 88182 tot 89566.