Citaat | Parket bij de Hoge Raad 22 januari 2016

Onder 2.11. Parket bij de Hoge Raad 22 januari 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 22 januari 2016, ECLI:NL:PHR:2016:5.

Indien partijen tijdens de onderhandelingen over een convenant gaan ‘schuiven’ met de verdeling tussen de bijdrage voor de kinderen en de bijdrage voor de partner, in de hoop hiermee de draagkracht van de man te vergroten vanwege het verschil tussen de fiscale behandeling van partneralimentatie en kinderalimentatie, noopt dit feit – zoals het hof overweegt − niet automatisch tot de gevolgtrekking dat partijen bewust zijn afgeweken van de wettelijke maatstaven door één van die maatstaven (de behoefte) buiten beschouwing te laten. Als beide partijen in de onderhandelingen ervan uitgaan dat de behoefte van de vrouw na deze verschuiving nog steeds de draagkracht van de man overschrijdt, betekent de verschuiving dat niet slechts de draagkracht van de man, maar ook de behoefte van de vrouw aan het overeengekomen alimentatiebedrag ten grondslag kan zijn gelegd (zij het allebei op een wat hoger niveau dan wanneer de verschuiving niet zou hebben plaatsgevonden). De rechtsklacht gaat om deze reden niet op. De motiveringsklacht aan het slot (dat de vrouw in appel méér had aangevoerd dan de enkele stelling dat haar behoefte niet in het convenant is vastgelegd) is kennelijk bedoeld als aanloop tot de motiveringsklachten onder A.2 en behoeft onder A.1 geen bespreking.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/3bf4712b7699e1fc6bbb00b24aff53c048502d5a062651be3d93f11291226381. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 3bf4712b7699e1fc6bbb00b24aff53c048502d5a062651be3d93f11291226381, en de alinea staat in dat document op bytes 23122 tot 24421.