Onder 2.3 Parket bij de Hoge Raad 12 februari 2016

Volgens het subonderdeel is bepalend voor de vraag of een dergelijk causaal verband aanwezig is of ten tijde van het nemen van het rechtens onjuiste besluit een rechtmatig besluit zou hebben kunnen worden genomen, dat naar aard en omvang eenzelfde schade tot gevolg zou hebben gehad. Is dat het geval, dan ontbreekt het vereiste causale verband. Nu blijkens rov. 2.13 vaststaat dat een formeel ammoniakreductieplan ten tijde van de verlening van de oorspronkelijke milieuvergunning ontbrak, had de Gemeente, achteraf gezien, deze vergunning op 20 (19; LK) mei 1994 - vanwege de terugwerkende kracht van de IAV - rechtmatig kunnen en ook moeten weigeren, aangezien voor de vergunningverlening een formeel ammoniakreductieplan noodzakelijk was. In dat verband is - anders dan het hof overwoog - niet van belang of de Gemeente de bereidheid had om medewerking aan de vestiging van het bedrijf van [verweerder] ter plaatse te verlenen en evenmin of is gesteld of gebleken dat politieke of bestuurlijke bezwaren aan vergunningverlening in de weg zouden hebben gestaan. Bepalend voor het aannemen van causaal verband is immers niet of de Gemeente de milieuvergunning op enig moment (na de vernietiging door de Afdeling bestuursrechtspraak op 30 juni 1995) rechtmatig had kunnen verlenen, maar of zij de milieuvergunning rechtmatig had kunnen (of zelfs moeten) weigeren ten tijde van het verlenen van de oorspronkelijke milieuvergunning op 20 (19; LK) mei 1994.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/29da6a4968160b35a4712976363069df984be1f8257348506eba22a30c42cb6b | shasum -a 256