Onder 4.24 Parket bij de Hoge Raad 30 mei 2016

De gemeente Steenwijkerland heeft de actie uit Den Haag niet afgewacht en heeft ervoor gekozen om bij de afbakening voor de rioolheffing in haar belastingverordening volledig aan te sluiten bij de objectafbakeningsregels van de Wet WOZ. In algemene zin lijkt mij dit een keuze van de gemeentelijke wetgever die goed te verdedigen is, omdat zij bijdraagt aan de uitvoerbaarheid van de rioolheffing en de begrijpelijkheid ervan voor belastingplichtigen. Er treedt in de gemeente Steenwijkerland echter een onevenwichtigheid op en wel bij de rioolheffing voor zogeheten recreatiesamenstellen. Wat is het geval? Op grond van de samenstelbepaling voor recreatieparken (die is ontleend aan art. 16 onderdeel e Wet WOZ) wordt een recreatieterrein voor de toepassing van de rioolheffing onder bepaalde voorwaarden aangemerkt als één onroerende zaak. Recreatiewoningen en/of stacaravans die bij dezelfde belastingplichtige in eigendom zijn, worden op grond van deze samenstelbepaling samengevoegd tot één object, ondanks het feit dat iedere recreatiewoning/stacaravans bij een andere persoon in gebruik is. Met de tariefstructuur van de gemeente Steenwijkerland in het jaar 2013 leidt dit ertoe dat voor een recreatiesamenstel het bedrag van de eigenarenbelasting rioolheffing nooit meer kan bedragen dan € 143,04, ongeacht het aantal stacaravans/recreatiewoningen dat tot het samenstel behoort.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/caa1a7e327053f5ca91fd2713495df85085695346786ba8123fc4a34d68208a9 | shasum -a 256