Onder 3.13 Parket bij de Hoge Raad 10 juni 2016

Het hof heeft de aan [verweerders] toegekende vergoeding blijkens rov. 3.17 berekend als het totaal van de geboortejaarafhankelijke eindejaarsuitkeringen die de “werknemer geboren in naastgelegen leeftijdscategorie met geboortedatum in 1950” zou hebben ontvangen indien deze, zoals [verweerders], tot de leeftijd van 65 jaar zou hebben doorgewerkt” . Daarbij is het hof ervan uitgegaan dat de bedoelde werknemer vanaf 2007 nog acht jaren zou hebben doorgewerkt ( “(…) een eindejaarsuitkering van 24,5% over acht jaar waarop 5% als reeds voldaan in mindering komt, dus 156% over het gemiddelde bruto jaarloon over de periode van 2007 tot het 65-ste jaar (…)” ). Die berekening is niet correct, omdat de geboortejaarafhankelijke eindejaarsuitkering niet 19,5%, maar 19,4% van het in aanmerking te nemen brutojaarloon bedraagt (zie ook de tabel, opgenomen in rov. 3.11), en het gecumuleerde precentage derhalve (8x19,4%=) 155,2% bedraagt. Wat het hof zich bovendien niet lijkt te hebben gerealiseerd, is dat [verweerders], ieder voor zich, vanaf 2007 geen acht volle jaren tot hun 65-ste meer haddden te gaan, en een ook aan hen toe te kennen geboortejaarafhankelijke eindejaarsuitkering van 19,4% gecumuleerd over de periode vanaf 2007 daarom in elk geval minder dan 155,2% zou belopen. Terwijl het hof is uitgegaan van acht volle jaren vanaf 1 januari 2007 (tot 1 januari 2015), bereikten [verweerders] hun 65-ste reeds [in] 2012 ([verweerder 3]), [in] 2013 ([verweerder 1]), [in] 2013 ([verweerder 2]), [in] 2013 ([verweerder 5]), [in] 2013 ([verweerder 4]) en [in] 2014 ([verweerder 6]).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4cf475ba5229dfe5bde98e64fd70fba9d7467f94c1fdaf8bb83de3d88efd266e | shasum -a 256