Onder 8.10. Parket bij de Hoge Raad 5 april 2016

Het hof heeft geen bijzondere bewijsoverwegingen gewijd aan het bewezenverklaarde gevaarsaspect. Waar het, de rechtspraak van de Hoge Raad omtrent art. 157 Sr volgend, om gaat is of het gevaar naar algemene ervaringsregels voorzienbaar is geweest. Het gevaar moet er objectief ex ante zijn. Dat vergt een beoordeling van feiten en omstandigheden die is voorbehouden aan de rechter die over de feiten oordeelt en in cassatie slechts op begrijpelijkheid kan worden getoetst. Welnu, onbegrijpelijk is het oordeel van het hof op dit punt mijns inziens niet. Het lijkt mij dat door het handelen van verdachte een onaanvaardbaar grote kans op een ontploffing in het leven is geroepen. Verdachte heeft samen met zijn mededader een ‘echte’ bom gefabriceerd die bij ontploffing levensgevaarlijk zou kunnen zijn voor personen in de naaste omgeving en heeft deze bom aan een flitspaal gehangen langs een weg waar auto’s langsreden. Dat zich ter plaatse voorbijgangers bevonden blijkt ook rechtstreeks uit de bewijsmiddelen, zie de nrs. 6 en 7. Naar de gewone loop der dingen heeft het hof hier kennelijk en niet onbegrijpelijk rekening gehouden met de ernstige mogelijkheid dat ook anderen gewond zouden raken. Ook al is voor het aannemen van gevaar niet van belang wat de dader zelf heeft voorzien, uit de verklaringen van verdachte (bewijsmiddelen 1, 3 en 4) volgt dat hij van tevoren wist dat het explosief krachtig was, dat het onbeheerd achter laten van de bom “hartstikke gevaarlijk was” en dat als de bom aan de flitspaal was aangestoken en was geëxplodeerd er naar zijn mening wel staalsplinters waren weggesprongen die dwars door een auto zouden heen gaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd56bc8187ef176dcea0cb69156de4ae13f6f561e5bee497bc03a0017662c3eb | shasum -a 256