Onder 3 Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2016

32. De Reparatiewet van 5 april 2012 ( Stb . 2012, 155) bedoelt de wettelijke regeling te vereenvoudigen en meer in het bijzonder de regeling van de tenuitvoerlegging van de verplichte nazorg te verduidelijken, zo kan men lezen in de Memorie van Toelichting. Met de bepaling dat de termijn van de maatregel niet loopt gedurende de fase van voorwaardelijke beëindiging, heeft de wetgever tot uitdrukking willen brengen dat in de proefperiode een titel beschikbaar is voor terugplaatsing in de justitiële jeugdinrichting of voor een verlenging van de voorwaardelijke beëindiging indien de rechter dit noodzakelijk acht in verband met een verantwoorde terugkeer in de samenleving. Is rechterlijke tussenkomst niet nodig, dan eindigt de maatregel van rechtswege onvoorwaardelijk, en wel op het moment dat één jaar na de voorwaardelijke beëindiging is verstreken (art. 77ta, derde lid, Sr). Geen passage ben ik in de hier aangehaalde parlementaire stukken tegengekomen over het met terugwerkende kracht ingaan van de voorwaardelijke beëindiging indien – in de woorden van de penitentiaire kamer - de rechtbank de vordering tot verlenging afwijst, terwijl deze beslissing na de einddatum van het, al dan niet eerder verlengde, onvoorwaardelijke deel wordt gegeven, en als de penitentiaire kamer in beroep de vordering tot verlenging alsnog afwijst of voor een kortere duur toewijst dan de rechtbank heeft gedaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e609bbbfd525c10a417cce4fb418bf8e9939a9082429da08d161025d9c5b584 | shasum -a 256