Onder 3 Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2016

12. Zowel de jeugd-tbr als de plaatsing in een inrichting voor buitengewone behandeling was van onbepaalde duur, met dien verstande dat zij uiterlijk eindigden op het tijdstip waarop de jeugdige veroordeelde meerderjarig werd. Tot aan de bovengrens van meerderjarigheid kon de jeugdmaatregel vervroegd worden beëindigd. Ook een daaraan voorafgaande voorwaardelijke beëindiging was mogelijk, zolang de leeftijd van achttien jaar nog niet was bereikt. Bevoegd tot het voorwaardelijk beëindigen van deze vroegere jeugdmaatregelen was de minister van Justitie, en wel te allen tijde, en de kinderrechter telkens na afloop van twee jaren bij zijn beoordeling van de vraag of het voortduren van de jeugdmaatregel door het belang van de minderjarige nog altijd werd gevorderd (art. 77q oud en art. 77r oud Sr). Op het openbaar ministerie rustte de taak om de zaak tijdig bij de rechter aan te brengen, met overlegging van een verslag van het verloop van de maatregel. Enkel indien het onderzoek daartoe aanleiding gaf – dat wilde zeggen: wanneer dit in het belang van de jeugdige veroordeelde was -, werd de jeugdmaatregel voorwaardelijk (of onvoorwaardelijk) beëindigd. Er werden algemene en eventueel bijzondere voorwaarden opgelegd, waarin uiteraard het pedagogische element sterk vertegenwoordigd was. Volledig was de regeling echter niet. Zo was in het ongewisse gelaten of ingeval van voorwaardelijke beëindiging de jeugdmaatregel doorliep tot aan de meerderjarigheidsgrens.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e609bbbfd525c10a417cce4fb418bf8e9939a9082429da08d161025d9c5b584 | shasum -a 256