Citaat | Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2016

Onder 3 Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2016, ECLI:NL:PHR:2016:560.

15. Aanvankelijk gold de PIJ-maatregel voor de tijd van twee jaar. Verlenging was, met inachtneming van de daarvoor geldende criteria, telkens voor ten hoogste twee jaar mogelijk en in beginsel slechts voor zover de maatregel de duur van vier jaar respectievelijk – indien sprake was van een gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestvermogens – de duur van zes jaar niet te boven ging (art. 77t, tweede lid oud Sr). Na ommekomst van de opleggingstermijn, eindigde de Pij-maatregel van rechtswege. Niet was toen nog voorzien in een nazorgtraject. Bevoegd tot het voorwaardelijk of onvoorwaardelijk beëindigen, was de minister van Justitie te allen tijde, indien het doel van de maatregel was bereikt of op andere wijze beter kon worden bereikt (art. 5 Besluit tenuitvoerlegging jeugdstrafrecht 1994). Sinds de inwerkingtreding op 1 juli 2011 van de wet van 13 december 2010 ( Stb . 818) geldt de termijn van de PIJ-maatregel echter voor een termijn van drie jaar en is onder meer bepaald dat de maatregel na twee jaar van rechtswege voorwaardelijk eindigt tenzij hij wordt verlengd op de wijze als bedoeld in art. 77t Sr. Door een wetswijziging op 1 juli 2012 heeft de rechter in die fase (weer) een rol gekregen. Over het voorgaande nu meer.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/4e609bbbfd525c10a417cce4fb418bf8e9939a9082429da08d161025d9c5b584. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 4e609bbbfd525c10a417cce4fb418bf8e9939a9082429da08d161025d9c5b584, en de alinea staat in dat document op bytes 24021 tot 25434.