Citaat | Parket bij de Hoge Raad 29 juni 2016

Alinea 27 Parket bij de Hoge Raad 29 juni 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 29 juni 2016, ECLI:NL:PHR:2016:561.

8. De weigeringsgrond van art. 288 lid 2 onder c FW, is net als de andere weigeringsgronden van art. 288 lid 2 Fw, imperatief van aard. Deze imperatieve weigeringsgronden zijn ingevoerd bij de herziening van de schuldsaneringsregeling in 2008. De gedachte daarbij was dat imperatieve weigeringsgronden enerzijds de toelating tot de schuldsanering strenger zou maken, waardoor de schuldenaar gedwongen zou zijn tot het uiterste te gaan om tot een minnelijke regeling te komen en de toelating tot de regeling beperkt wordt tot schuldenaren die er 'klaar voor zijn', en anderzijds voor meer duidelijkheid over de toelatingscriteria zou zorgen (' hard and fast rules '), wat tot een beheersing van de werklast voor de rechter zou kunnen leiden. De weigeringsgronden zijn ook limitatief. Dit brengt mee, zo is in de wetsgeschiedenis vermeld, dat de rechter het verzoek niet mag afwijzen op een andere grond dan die in art. 288 Fw zijn vermeld. Ook de belangen van schuldeisers mogen geen rol spelen bij de beslissing tot toelating.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/bc26da268b895e53dc594504b4d896da779ec8f41d5651d9400520907984d84c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt bc26da268b895e53dc594504b4d896da779ec8f41d5651d9400520907984d84c, en de alinea staat in dat document op bytes 17025 tot 18325.