Onder 4.1. Parket bij de Hoge Raad 7 juni 2016

Het middel keert zich tegen de bewezenverklaring met betrekking tot het bewezenverklaarde opzet op de dood van [slachtoffer]. Deze klacht is tevergeefs voorgesteld, reeds omdat zij op een te beperkte lezing van de bewijsvoering van het hof berust. Het hof heeft immers gemotiveerd uiteengezet waarom het van oordeel is dat geen worsteling heeft plaatsgevonden tussen verdachte en [slachtoffer], zoals door de verdediging wel is bepleit. Daarbij heeft het hof niet alleen gelet op de door de steller van het middel genoemde gegevens – te weten de opname van de 112-melding door [getuige 1] (bewijsmiddel 1), de verklaring van [getuige 2] (bewijsmiddel 9) en het tijdsframe van elf seconden waarin het schot zou zijn gelost (bewijsmiddel 4) – maar ook op het telefoongesprek dat aangever heeft gevoerd met een onbekend gebleven derde een kleine week na het gebeuren waarin aangever heeft gezegd dat de man met een vuurwapen op hem afliep en hij niets kon doen. Dat, zoals de steller van het middel opmerkt, een worsteling ook heel goed enkele seconden in beslag kan nemen, doet aan de begrijpelijkheid van het oordeel van het hof niet af. Immers het hof heeft genoegzaam gemotiveerd uiteengezet waarom het niet meegaat met de stelling dat een worsteling heeft plaatsgevonden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/441c4d77931c1f65cb88a7dba6ed0ee015b43f21ec40ff84c6dc6062b4bdd162 | shasum -a 256