Onder 3.6 Parket bij de Hoge Raad 6 mei 2016

Het hof is van oordeel dat ook in hoger beroep niet aannemelijk is geworden dat [verzoeker] ten aanzien van het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden in de vijf jaar voorafgaand aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend, te goeder trouw is geweest. Het hof stelt voorop dat het, op grond van het bepaalde in artikel 288, eerste lid, aanhef en onder b, Fw, aan [verzoeker] is om aannemelijk te maken dat hij, ten aanzien van het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden in de vijf jaar voorafgaand aan de dag waarop zijn verzoekschrift is ingediend, te goeder trouw is geweest. [verzoeker] dient om die reden aan de hand van stukken onder meer inzichtelijk te maken welke schulden er zijn, aan wie deze zijn verschuldigd, hoe hoog deze schulden (exact) zijn, wanneer deze zijn ontstaan en wat de ontstaansredenen van die schulden zijn. [verzoeker] heeft dit niet, althans onvoldoende gedaan. Ten aanzien van de schuld aan de Belastingdienst heeft [verzoeker], bij brief van 19 februari 2016, stukken overgelegd waaruit blijkt dat de omzetbelasting is verminderd en op nul is gesteld. Ook de eerder vastgestelde boetes omzetbelasting zijn gerestitueerd. [verzoeker] heeft ter zitting vervolgens gesteld dat hij geen schulden aan de Belastingdienst meer heeft. Na uitdrukkelijk navragen door het hof is gebleken dat er met betrekking tot de inkomstenbelasting nog wel vorderingen van de Belastingdienst zijn. [verzoeker] stelt dat die aanslagen nog niet definitief zijn omdat daar nog een beroepsprocedure over loopt. Zijn stelling luidt dat er formeel nog belastingschulden zijn, maar dat ze materieel op nul gesteld zullen worden, dan wel zelfs een bedrag aan hem gerestitueerd zal worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/73431699238fc19586b7e33ea8ee7ba8ffbbaffb8a2835613bf197812601db9c | shasum -a 256