Onder 2.3 Parket bij de Hoge Raad 4 maart 2016

In zijn schriftelijke toelichting onder 7 betoogt [verweerder] dat er geen sprake zou zijn van een verzuim van het hof om te beslissen op het punt van de teruggave van het schip, op de enkele grond dat het hof in het dictum van zijn eindarrest het meer of anders gevorderde heeft afgewezen. Ik meen dat dit betoog onjuist is. Anders dan in de memorie van toelichting bij wetsontwerp 26 855 (Herziening Burgerlijk Procesrecht) met betrekking tot art. 32 Rv is opgemerkt , kan aanvulling van een uitspraak op de voet van dat artikel ook plaatsvinden als het dictum van die uitspraak weliswaar een afwijzing van het ‘meer of anders’ gevorderde dan wel verzochte bevat, maar de rechter tot de conclusie komt dat hij daarbij een (deel van de) vordering of een (deel van het) verzoek over het hoofd heeft gezien en die afwijzing daarop dan ook geen betrekking heeft. De enkele omstandigheid dat het hof het meer of anders gevorderde in zijn eindarrest heeft afgewezen, brengt derhalve niet zonder meer met zich dat het hof niet heeft verzuimd om op het punt van de teruggave van het schip een beslissing te geven. Het ontbreken van een expliciet daartoe strekkende overweging in het eindarrest, bezien tegen de achtergrond van de overige overwegingen en het dictum van dat arrest, maakt het m.i. (voldoende) aannemelijk dat het hof heeft verzuimd om op dit punt een beslissing te geven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eaae009a1a7996875615fad04a7eac07fcca6669a5b4c992e00a94ed510d2525 | shasum -a 256