Onder 5.8. Parket bij de Hoge Raad 7 juni 2016

Die vraag dient naar mijn mening bevestigend beantwoord te worden. De wezenlijke bijdrage van de verdachte heeft het hof niet alleen ontleend aan de fysieke aanwezigheid van de verdachte in de woning tijdens het gebruik van het geweld tegen het slachtoffer maar ook aan andere handelingen van de verdachte, zoals hiervoor onder 4.5 uiteengezet. Niet alleen heeft verdachte het zogeheten “vuur aangewakkerd” en om hulp gevraagd bij haar medeverdachten, maar ook wist zij van de gemaakte afspraak om [slachtoffer] een lesje te leren. De verdachte heeft het slachtoffer naar haar woning gelokt nadat zij de drie medeverdachten toegang tot haar woning had verschaft en in haar slaapkamer had verborgen. Bij het uitgeoefende geweld heeft verdachte zich niet gedistantieerd en na afloop heeft zij het slachtoffer bespuugd en hem de zinsnede toegevoegd: “Dat is je verdiende loon”. Evenmin heeft de verdachte zich in de fase die ik aanduid als tweede fase gedistantieerd; sterker nog, verdachte heeft eerst zelf meegeholpen bij het schoonmaken van haar woning en daarna op de uitkijk gestaan om te zien of de kust veilig was om het slachtoffer naar beneden af te voeren en in de kofferbak van de auto van medeverdachte [betrokkene 4] te leggen. Dat het hof dit samenstel van gedragingen heeft gezien als een nauwe en bewuste samenwerking ten aanzien van de poging tot doodslag en heeft geoordeeld dat de verdachte als medepleger van die poging tot doodslag kan worden aangemerkt, getuigt niet van een onjuiste rechtsopvatting en is niet onbegrijpelijk. De bewezenverklaring van het tenlastegelegde 'medeplegen' is derhalve naar de eis der wet voldoende met redenen omkleed. In zoverre kan het middel niet tot cassatie leiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ebf6f1970c2d31e047291d1de194cdb0bcdc02d97605efe12d79ba8e1dddf833 | shasum -a 256