Onder 2.79 Parket bij de Hoge Raad 8 juli 2016

Ook de verklaring van de Belastingdienst in de brief van 27 juni 2013 - dat de adressering in eerdere correspondentie van de Belastingdienst wat ongelukkig is geweest, in die zin dat kennelijk onduidelijk was uit hoofde van welke functie [betrokkene 1] als geadresseerde is aangemerkt, maar dat aan de Belastingdienst steeds duidelijk was dat zij slechts te maken had met (een contactpersoon van) Distriport Noord-Holland B.V. als beherend vennoot van Distriport Noord-Holland CV, en dat hiermee hopelijk de onduidelijkheid betreffende het handelen van [betrokkene 1] is opgelost - vormt niet zonder meer een weerlegging van de (algemene) stelling dat [betrokkene 1] en [betrokkene 2] in hun externe communicatie hun hoedanigheid in het ongewisse lieten. Daarbij komt dat het subonderdeel verwijst naar passages in de stukken in hoger beroep die betrekking hebben, hetzij op de vraag in hoeverre fiscale bouwrijpheid een voorwaarde was voor de teruglevering van de gronden, hetzij op de vraag of de commanditaire vennoten beheersdaden hebben verricht, zodat niet kan worden gezegd dat het hof door het onvermeld laten van de brief van de Belastingdienst niet heeft gerespondeerd op essentiële stellingen van Distriport c.s. met betrekking tot de vraag of [betrokkene 1] en [betrokkene 2] in hun externe communicatie hun hoedanigheid in het ongewisse hebben gelaten. Op de door het subonderdeel vermelde plaatsen stellen óók Distriport c.s. bovendien dat die communicatie, althans de adressering daarvan, niet geheel zuiver was en in ieder geval aan de zijde van de Provincie tot verwarring heeft geleid . De overwegingen van het hof in rov. 3.30.1 zijn derhalve niet onbegrijpelijk in het licht van de door het subonderdeel bedoelde stellingen. Het subonderdeel is tevergeefs voorgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d1e574af89f33f61ab3fd530c9acbd1ff45642b514f1ee5b4ca4fbabbe50b0cc | shasum -a 256