Onder 2.9. Parket bij de Hoge Raad 8 juli 2016

De Nederlandse regering heeft op 22 april 2015 in een brief aan de Tweede Kamer als haar standpunt te kennen gegeven dat de reikwijdte van het ESH niet mag worden uitgebreid tot illegaal in ons land verblijvende personen . Dit standpunt houdt verband met hetgeen in art. 1 lid 1 van Bijlage I bij het herziene Europees Handvest is bepaald . Omdat diverse gemeenten doende waren opvangplaatsen voor uitgeprocedeerde asielzoekers in te richten en aldus een botsing dreigde tussen het beleid van de Rijksoverheid en dat van die gemeentebesturen, was in 2007 een bestuursakkoord gesloten. Dit is in 2015 hernieuwd en hield onder meer in, dat de gemeentelijke opvangcentra voor vreemdelingen die onrechtmatig in Nederland verblijven worden gesloten, waartegenover staat dat door het Rijk bekostigde centra, de zgn. vrijheidsbeperkende locatie (VBL) in Ter Apel en elders, worden opengesteld voor vreemdelingen die onrechtmatig in Nederland verblijven, maar dan wel voor beperkte tijd en onder de voorwaarde dat zij meewerken aan terugkeer naar hun land van herkomst. Vervolgens heeft de discussie zich gericht op de vraag (i) of gemeenten op grond van genoemd discriminatieverbod in het ESH (dan wel andere verdragsbepalingen) verplicht zijn aan een uitgeprocedeerde asielzoeker ondersteuning te verstrekken op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning zonder de aanvrager door te verwijzen naar de opvangmogelijkheid van Rijkswege in Ter Apel en elders en (ii) op de vraag of de Rijksoverheid op grond van genoemd discriminatieverbod in het ESH en/of art. 31 lid 2 ESH of andere verdragsrechtelijke bepalingen verplicht is tot (voortgezette) opvang met bijbehorende voorzieningen), althans aan het aanbieden van zulke opvang de voorwaarde mag verbinden van medewerking van de vreemdeling aan zijn terugkeer naar het land van herkomst.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a451f6edb74545f1989142813aaab73c8b178c9da7a953a3c7bf968aa7ab6181 | shasum -a 256