Onder 2.11 Parket bij de Hoge Raad 2 september 2016

[eisers] hebben Erasmus MC op 25 november 2003 gedagvaard. In deze procedure spreken [eisers] Erasmus MC aan voor de schade als gevolg van de blindheid van [eiseres 1]. De vordering berust op twee pijlers: (1) [eiseres 1] zou een kans op een beter behandelingsresultaat hebben gemist doordat het oogheelkundig vervolgonderzoek en de behandeling niet eerder hebben plaatsgevonden en (2) het ontstaan van een ernstige vorm van ROP zou verband houden met de primaire fout bij de buikoperatie (zijnde het te lang laten zitten van de arterielijn en de daarop volgende necrose en amputatie, zie onder 2.5). [eisers] hebben hieraan het volgende ten grondslag gelegd. Erasmus MC zou hebben nagelaten [eiseres 1] tijdig te controleren op ROP. Na het eerste (mislukte) onderzoek van 25 juni 1996 heeft Erasmus MC ten onrechte twee weken gewacht met een heronderzoek. Hierdoor zou de behandeling te laat hebben plaatsgevonden. [eisers] hebben verwezen naar een brief van oogarts [betrokkene 4] (productie 1 bij de inleidende dagvaarding). Verder zou [eiseres 1] als gevolg van de necrose – waarvoor zoals hiervoor onder 2.5 werd aangegeven Erasmus MC aansprakelijkheid heeft erkend – in een zodanig slechte conditie zijn geraakt dat toediening van zuurstof, morfine en vaatverwijdende medicijnen noodzakelijk was. Hierdoor zou de kans op het ontstaan van een ernstige vorm van ROP zijn toegenomen. Daartoe is verwezen naar de brief van prof. Sauer (hiervoor onder 2.10).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9e5d8c7755b4cb1b3f24bb56d32b4fa50e01a057903270abd70d83168ee015a9 | shasum -a 256