Citaat | Parket bij de Hoge Raad 26 augustus 2016

Onder 7.7 Parket bij de Hoge Raad 26 augustus 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 26 augustus 2016, ECLI:NL:PHR:2016:875.

De tweede steunbeer die de Staatssecretaris in het destijds geldende recht ziet, is een aan het Verdrag – dat vermijding van dubbele belasting ten doel heeft en niet strekt tot dubbele niet-belasting – mede ten grondslag liggend beginsel dat als de bronstaat aan wie het heffingsrecht is toegewezen niet heft, dan alsnog de woonstaat aan wie niet is toegewezen, mag heffen. Dat beginsel komt zijns inziens tot uitdrukking in de boven geciteerde artt. 10(3)(laatste volzin) en 16 (restinkomen) van het Verdrag. Met de belanghebbende meen ik echter dat de kennelijke noodzaak om deze bepalingen op te nemen er eerder op duidt dat een dergelijk ongeschreven subsidiair woonstaatheffingsrecht niet bestaat, zulks te minder in 1959, toen het Verdrag werd gesloten. Ook nu bestaat immers nog geen dergelijk self executing beginsel, zoals onder meer blijkt uit de noodzaak om de EU-Moeder/dochterrichtlijn te voorzien van expliciete linking rules om dubbele niet-belasting als gevolg van dispariteiten te voorkomen. Een Verdrag of wet dat/die voorkoming van internationale dubbele belasting ten doel heeft, heeft mijns inziens niet automatisch – zonder daartoe strekkende tekstuele aanwijzingen – tevens ten doel dubbele niet-belasting te voorkomen of jurisdictietoewijzing algemeen afhankelijk te stellen van daadwerkelijke jurisdictie-uitoefening (tot een bepaald belastingdrukniveau?).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/b8d48c6248e144919fe2ac34ec337151d6b4f87c13c52827022c5e590c639689. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt b8d48c6248e144919fe2ac34ec337151d6b4f87c13c52827022c5e590c639689, en de alinea staat in dat document op bytes 79379 tot 80915.