Onder 7.26 Parket bij de Hoge Raad 25 augustus 2016

Dat de Inspecteur nog geen volledig zicht zou hebben gehad op de aankoopprijzen van de vennootschappen (aldus kan de klacht begrepen worden over het niet bekend zijn met ‘het verdienmodel’) is niet relevant, want die had de Inspecteur volgens het Hof juist moeten onderzoeken en die zouden bij dat onderzoek ook aan het licht zijn gekomen (r.o. 4.2.22). Ik kan mij overigens voorstellen dat de koopprijs van de aandelen in de aangifte van de koper is te vinden. Hoe dan ook heeft de klacht over het niet bekend gemaakt zijn van het ‘verdienmodel’ betrekking op een interpretatie of kwalificatie van feiten; niet op een (tweede) nieuw feit. Het ‘verdienmodel’ is de figuur die kan ontstaan als de puntjes (de feiten) correct met elkaar verbonden worden. ’s Hofs oordeel komt er op neer dat de Inspecteur de beschikking had over zoveel en zodanige puntjes dat bij hem redelijkerwijs de gedachte had moeten postvatten dat zij wel eens een interessante figuur zouden kunnen vormen. Zoals boven (7.7) is opgemerkt, gaat het bij het nieuwe feit niet om wat de belanghebbende wist of bewoog, maar om wat de fiscus wist of moest weten of had moeten uitzoeken, en bestaat in Nederland (dus) geen plicht tot ( advance) disclosure van motieven of tax planning structuren. De Inspecteur moet in het door de Nederlandse wetgever gekozen stelsel zelf de puntjes verbinden en zo nodig naar schijnbaar ontbrekende puntjes vragen, en zelf de feiten en rechtshandelingen kwalificeren als al dan niet ‘antifiscaal’ of ‘verdienmodel’.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8935b27e73d67aecf340321a5f7324098e8b8090fc3aad49e0caeb2ba1e17005 | shasum -a 256