Citaat | Parket bij de Hoge Raad 25 augustus 2016

Onder 8.11 Parket bij de Hoge Raad 25 augustus 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 25 augustus 2016, ECLI:NL:PHR:2016:897.

“-6. (…) dat het toetsmoment het moment van het indienen van de aangifte is. Een studeerkamervoorbeeld ter toelichting. X doet op 1 april 2010 aangifte inkomstenbelasting 2009. In box 3 verantwoordt hij een kapitaalverzekering ter grootte van € 200 000 op basis van een opgave van zijn verzekeringsmaatschappij van maart 2010. Twee maanden na indiening van de aangifte ontvangt X de volgende brief van de verzekeringsmaatschappij: 'In onze brief van maart 2010 hebben wij u abusievelijk bericht dat de waarde van uw polis € 200 000 bedraagt. Dit moet € 260 000 zijn.' Kan X, die géén aanvulling op de aangifte doet (en geen reden had te twijfelen aan de juistheid van de oorspronkelijke opgave van de verzekeringsmaatschappij), kwade trouw worden verweten? Volgens mij niet. X heeft wel onjuiste informatie verstrekt, maar hij heeft dat niet opzettelijk gedaan. Wel heeft hij opzettelijk juiste informatie onthouden aan de Belastingdienst (door de herziene opgave van de verzekeringsmaatschappij niet te verstrekken), maar dit lijkt mij formeelrechtelijk geen verwijtbare gedraging, omdat er geen wettelijke plicht bestaat tot het verbeteren van een onjuiste aangifte. Of, anders gezegd, omdat de informatie niet werd onthouden op een moment dat er een plicht bestond tot het verstrekken van (juiste) informatie (namelijk bij het doen van aangifte of het voldoen aan een verzoek ex art. 47 AWR).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/8935b27e73d67aecf340321a5f7324098e8b8090fc3aad49e0caeb2ba1e17005. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 8935b27e73d67aecf340321a5f7324098e8b8090fc3aad49e0caeb2ba1e17005, en de alinea staat in dat document op bytes 222948 tot 224368.