Onder 9.20 Parket bij de Hoge Raad 25 augustus 2016

“De overweging van de Hoge Raad benadrukt dat voor de vraag of in strafrechtelijk verband met succes een beroep kan worden gedaan op een ‘pleitbaar standpunt’ bepalend is welke intentie er bestond ten tijde van het plegen van het strafbare feit, te weten bij het doen van een onjuiste aangifte. Dit klassieke strafrechtelijke uitgangspunt sluit aan bij de benadering van het opzetbegrip. Ook het opzet wordt bepaald op het moment van het plegen van het delict. Een en ander heeft als consequentie dat in de strafrechtelijke benadering niet relevant lijkt of een pleitbaar standpunt de facto dit predicaat heeft of nog kan verkrijgen in de fiscale procedure, maar dat slechts van belang is de (zelfs onjuiste) wetenschap – in de vorm van voorwaardelijk opzet – ten tijde van het plegen van het delict. Aldus wordt gekozen voor een andere insteek van het begrip ‘pleitbaar standpunt’ in het strafrecht dan in het fiscale recht. Als het ware wordt het vraagstuk hiermee een opzetkwestie, waarbij van belang is of kan worden vastgesteld of de verdachte ten tijde van het feit in de veronderstelling verkeerde of de aangifte in – voorwaardelijk – opzet zin onjuist kon zijn. Dat laat overigens nog wel ruimte voor de situatie dat verdachte van meet af aan opzettelijk een pleitbaar standpunt inneemt ten aanzien van zijn (onjuiste) aangifte of het strekkingsvereiste. Dan kan een dergelijk standpunt aan een veroordeling in de weg staan.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8935b27e73d67aecf340321a5f7324098e8b8090fc3aad49e0caeb2ba1e17005 | shasum -a 256