Onder 3.5 Parket bij de Hoge Raad 9 september 2016

Het onderdeel voert terecht aan dat indien de curator nakoming van de eerste termijn van de aanneemsom kan vorderen – hetgeen inderdaad het geval is, zie de behandeling van onderdeel 1.1 hierboven –, dit betekent dat de woningen uiteindelijk een bedrag hebben gekost ter hoogte van de oorspronkelijk met [A] overeengekomen aanneemsommen (inclusief de eerste termijn) plus de meerkosten die door Woningborg zijn betaald (zie de feiten bij punt 1.1, onder f) plus het bedrag waarop de curator aanspraak maakt in deze procedure. De door Woningborg betaalde meerkosten voor de afbouw van de woningen (dit zou voor alle woningen tezamen gaan om een bedrag van € 253.438,47 incl. btw) vormen voor de Kopers geen schade. Dit is door de Kopers in feitelijke instanties ook erkend. Woningborg heeft die schade immers weggenomen. Dat de Kopers voor de garantstelling door Woningborg eerder indirect hebben betaald - doordat daarvoor in de oorspronkelijke aanneemsom een bedrag was verdisconteerd - maakt dit niet anders. Voor het bedrag waarop de curator in deze procedure aanspraak maakt, ligt het anders. Gelet op het feit dat de Kopers dit bedrag dienen te betalen bovenop de volledige aanneemsom die zij eerder aan Woningborg hadden voldaan, vormt dit voor hen schade. Deze schade is het gevolg van het faillissement van [A] . Woningborg heeft Kopers nog niet schadeloos gesteld voor deze schade. Weliswaar houdt art. N van de afbouwovereenkomst - gesloten tussen de Kopers, Woningborg en de opvolgend aannemer - in dat Woningborg de Kopers zal vrijwaren voor schade, maar die vrijwaringsverplichting staat er niet aan in de weg dat de Kopers zich eerst jegens de curator beroepen op verrekening. Daarbij doet m.i. niet terzake of de Kopers in de verhouding met Woningborg nu wel of niet contractueel verplicht zijn om zich op verrekening te beroepen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8233587397c2aae8b56f9d834e0eb8cd37c1f07c560c894abce4dd1d2337ba37 | shasum -a 256